Izmjene i dopune Zakona o zabrani diskriminacije predstavljaju korak naprijed, jer su usaglašene sa odredbama EU, odnosno direktivama o jednakosti koje su i poslužile kao osnov zakonodavne intervencije, što je veoma značajno za Crnu Goru na putu evropskih i evroatlantskih integracija.

kemalz

Ovim Prijedlogom zakona članom 10, precizirane su odredbe kojima se određuje nadležnost Zaštitnika ljudskih prava i sloboda, za sprovođenje ovog Zakona, a osim podnošenja pritužbi za fizička lica, on je značajno unaprijedio i dio koji se odnosi na sprovođenje kaznenih odredbi koje su bile nedostatak važećeg zakona. Prema tome, kaznene odredbe koje je sadržao postojeći Zakon nijesu obezbjeđivale efikasnu zaštitu od diskriminacije tako da su one ovim Prijedlogom zakona pojačane i specificirane. Smatram da će se na ovaj način smanjiti procenat diskriminacije, budući da se predviđene kazne za izvršenu diskriminaciju kreću od 100 do 20. 000 eura. Uvedena obaveza da se vodi posebna evidencija o slučajevima diskriminacije predstavlja mogućnost da Zaštitnik ljudskih prava i sloboda uvijek ima svoju ažuriranu knjigu slučajeva i objektivnu sliku o praksi diskriminacije. Takođe i rok za podnošenje tužbe za zaštitu od diskriminacije iz člana 27 važećeg Zakona, od 90 dana, od dana saznanja za učinjenu diskriminaciju, produžen je na jednu godinu, što predstavlja dobro rješenje u smislu motivisanosti onog ko je diskriminisan da ima dovoljno vremena da odluči da to institucionalno procesuira. Evidentno je i to da se broj prijavljenih slučajeva diskriminacije povećava, što ukazuje, ne na veću stopu diskriminacije, već na osnažene građane koji se sve više obraćaju Zaštitniku u cilju zakonske zaštite. Zato je, veoma važno, učiniti značajnije korake ka daljoj edukaciji građana u cilju njihove zaštite od raznih oblika diskriminacije, možda kroz dane ljudskih I manjinskih prava i sloboda, organizovane u pojedinim opštinama. Evidentna je diskriminacija kada su u pitanju građani koji žive, rade i stvaraju na sjeveru naše države. Tu prije svega mislim na socijalnu, pravnu, ekonomsku, kulturnu i dr. diskriminaciju od strane određenih institucija prema građanima ove regije. Primjer koji ukazije na postojanje navedene diskriminacija jesu izuzetno nepovoljniji uslovi za boravak pritvorenih i osuđenih lica iz opština sa sjevera Crne Gore. Prilikom nedavne posjete članova Odbora za ljudska prava i slobode Zatvoru u Bijelom Polju, uvjerili smo se da su uslovi u njemu znatno lošiji u odnosu na pritvorena i osuđena lica u Zatvoru za izvršenje krivičnih sankcija u Spužu. Zatvor u Bijelom Polju sa svoje materijalne strane ne zadovoljava potrebne standarde što se posebno odnosi na: nedostatak prostornih kapaciteta za smještaj pritvorenih lica, uslova zdravstvene zaštite, kao i uslova u prostorijama u kojima su smještena ova lica. Takođe, na ovom područiju se realizuje i veliki broj humanitarnih akcija kako od strane pojedinaca, tako i od strane humanitarnih društva, ali za to crnogorska javnost malo ili nimalo zna. Primjera radi, pored Crvenog krsta, postoje dva humanitarna društva Merhamet i Hilal (Crveni polumjesec), koja su u protekle dvije godine sprovele stotine humanitarnih akcija, od pomoći u hrani i odjeći do gradnje stambenih objekata porodicama koje su u teškoj finansijskoj i materijalnj situaciji, a za čije aktivnosti se više zna van Crne Gore nego u Crnoj Gori. Takav je slučaj i sa brojnim kulturnim i dr. manifestacijama koje se održavaju u organizaciji raznih udruženja. Poznat je i slučaj porodice Guberinić, kojoj je nakon saobraćajnog udesa, teško povrijeđeni šestogodišnji sin Ismail, preminuo. Javni tužilac nije pokrenuo krivičnu prijavu protiv počinioca, a sud u Bijelom Polju ga je i oslobodio od bilo kakve odgovornosti. Prošle nedjelje, prilikom građanskog protesta ispred navedenih institucija, porodica stradalog dječaka je istakla da je prema njima sprovedena diskriminacija od strane pravosudnih organa, te su i najavili dalju borbu u dokazivanju istine. Prema tome, ovo su samo neki od primjera diskriminacije koja se sprovodi prema građanima ovog u Crnoj Gori najvećeg regiona. To smatram nedopustivim, te ovim putem pozivam resorne institucije i javne ustanove, da zajedno preduzmemo neophodne mjere kako bi se ispravile ove očigledne razlike, jer upravo ovim Prijedlogom zakona, Članom 1, promoviše se “jednakost” kao veoma značajna aktivnost u cilju prevencije od diskriminacije. Kemal Zoronjić, poslanik